—ก่อนที่เขาและเมียน้อยจอมหยิ่งจะต้องล้มทั้งยืนเมื่อฉันงัด “กฎริบทรัพย์ฐานคบชู้” ออกมาเชือด!
I. คำดูหมิ่นในศาลหย่าร้าง
บรรยากาศในห้องพิจารณาคดีเย็นเฉียบ แต่ก็ไม่เย็นชาเท่ากับสายตาของ “กวิน” สามีมหาเศรษฐีของฉันที่มองมา เขาแต่งตัวด้วยชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับ นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีโอหังอยู่ฝั่งตรงข้าม ถัดไปจากเขาคือ “ลิซ่า” เลขาสาวควบตำแหน่งเมียน้อยวัย 25 ปีของเขา ที่นั่งเบียดชิดและลอบส่งยิ้มเยาะเย้ยมาให้ฉันตลอดเวลา
ฉันนั่งอยู่อีกฝั่ง มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนใหญ่เพราะกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขาได้ 8 เดือนเต็ม ร่างกายของฉันบวมน้ำและอุ้ยอ้ายจากฮอร์โมนคนท้อง
“ดูสภาพเธอสิ พิมพ์” กวินเอ่ยขึ้นมากลางศาลด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม ขณะที่ทนายของเขากำลังยื่นข้อเสนอการหย่าร้างที่เอาเปรียบที่สุด “อ้วนฉุ รอยแตกลายเต็มตัว ไม่เหลือเค้าความสวยเลยสักนิด ฉันหมดอารมณ์กับเธอมาตั้งนานแล้ว ยอมเซ็นใบหย่าไปซะดีๆ เธอจะไม่ได้เงินจากฉันแม้แต่สตางค์แดงเดียว… เธอต้องออกไปแต่ตัว เพราะทุกอย่างเป็นของฉัน“
ลิซ่าหัวเราะคิกคัก ป้องปากด้วยความสะใจ “พี่กวินใจดีที่สุดแล้วนะคะที่ยังยอมมาศาลด้วยตัวเอง สภาพแบบนี้ไปหาคนใหม่ก็คงไม่มีใครเอาหรอกค่ะ”
กวินยิ้มกริ่ม เขาคิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า เขาเชื่อว่าฉันเป็นเพียงผู้หญิงท้องแก่ที่ไร้ทางสู้ อ่อนแอ และต้องยอมรับเศษเงินที่เขาโยนให้เพื่อเอาชีวิตรอด แต่สิ่งที่กวินและเมียน้อยของเขาไม่รู้ก็คือ ภายใต้ท่าทีที่สงบนิ่งของฉัน ฉันได้เตรียมหลุมพรางขนาดยักษ์ไว้ฝังพวกเขาทั้งเป็นแล้ว
II. เบื้องหลังความมั่งคั่งที่เขาหลงลืม
กวินมักจะบอกสื่อมวลชนเสมอว่าเขาคือ “มหาเศรษฐีที่สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเอง” (Self-made billionaire) เขาหลงระเริงในอำนาจและเงินทองจนลืมไปสนิทว่า ใครคือคนที่ให้ทุนก้อนแรกในการก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีของเขา… นั่นคือครอบครัวของฉันเอง
สิบปีก่อน ตอนที่เขายังเป็นแค่ชายหนุ่มที่ล้มเหลว พ่อของฉันเป็นคนอัดฉีดเงินทุนมหาศาลให้เขา แต่ด้วยความรอบคอบของพ่อ ก่อนที่เราจะจดทะเบียนสมรสกัน ฉันได้ให้กวินเซ็นสัญญาก่อนสมรส (Prenuptial Agreement) ที่รัดกุมที่สุดในโลก
กวินในตอนนั้นหน้ามืดตามัวอยากได้เงินทุนจนไม่ได้อ่านรายละเอียดเชิงลึกให้ดี เขาไม่รู้เลยว่าในหน้าสุดท้ายของสัญญา มีเงื่อนไขพิเศษที่ซ่อนอยู่อย่างแนบเนียน นั่นคือ “กฎการริบทรัพย์สินฐานนอกใจ” (Infidelity Forfeiture Clause)
เงื่อนไขระบุไว้อย่างชัดเจนว่า: หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีพฤติกรรมคบชู้ นอกใจ หรือมีความสัมพันธ์ฉันชู้สาวกับบุคคลที่สาม และมีหลักฐานพิสูจน์ได้ชัดเจน ฝ่ายที่กระทำผิดจะต้องสละสิทธิ์ในทรัพย์สินสมรส หุ้นบริษัท และอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมด 100% ให้แก่ฝ่ายที่ถูกกระทำโดยไม่มีข้อแม้
กวินคิดว่าฉันเป็นแค่ยัยอ้วนท้องแก่ที่โง่เขลา เขาประเมินสติปัญญาของคนเป็นแม่ต่ำเกินไป
III. สัญญาณแห่งการเอาคืน
เมื่อทนายความของกวินร่ายยาวจบถึงเหตุผลที่ว่าทำไมฉันจึงไม่ควรได้อะไรเลยนอกจากค่าเลี้ยงดูบุตรเพียงเดือนละไม่กี่พันบาท ผู้พิพากษาก็หันมาทางฝั่งของฉัน
“ทางจำเลยมีอะไรจะโต้แย้งหรือไม่?” ศาลถาม
ฉันไม่ร้องไห้ ไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ฉันเพียงแค่หันไปมอง “ทนายกฤษณ์” ทนายความมือทองของฉัน แล้วพยักหน้าเบาๆ เป็นสัญญาณ
ทนายกฤษณ์ลุกขึ้นยืนด้วยความสง่าผ่าเผย “เรียนศาลที่เคารพ ลูกความของผมไม่ปฏิเสธการหย่าร้างครับ แต่เราขอคัดค้านเรื่องการแบ่งทรัพย์สินทั้งหมด เพราะตามสัญญาก่อนสมรสที่ทั้งสองฝ่ายได้ลงนามไว้ ทรัพย์สินทั้งหมดจะต้องตกเป็นของคุณพิมพ์รตาแต่เพียงผู้เดียวครับ”
กวินขมวดคิ้ว “พูดบ้าอะไรของแก! สัญญาบ้าบออะไร!”
ทนายกฤษณ์เดินนำเอกสารปึกใหญ่ไปวางตรงหน้าผู้พิพากษา พร้อมกับฉายภาพขึ้นบนหน้าจอของศาล มันคือภาพถ่าย วิดีโอระดับ 4K สลิปการโอนเงิน และใบเสร็จค่าโรงแรมหรูที่กวินพาลิซ่าไปพลอดรักกันตลอด 1 ปีที่ผ่านมา ชัดเจนทุกมุมมอง ชัดเจนทุกการกระทำ
“นี่คือหลักฐานการคบชู้ของโจทก์ครับ และนี่…” ทนายกฤษณ์หยิบเอกสารสัญญาที่มีลายเซ็นของกวินออกมา “…คือสัญญาก่อนสมรส ข้อ 7 วรรค 4 ที่ระบุถึง ‘การริบทรัพย์สินฐานนอกใจ’ ซึ่งเมื่อโจทก์ละเมิดข้อตกลงนี้ โจทก์จะสูญเสียสิทธิ์ในทรัพย์สินทั้งหมดทันทีครับ”
IV. มหาเศรษฐีที่กลายเป็นยาจกในพริบตา
ศาลอ่านเอกสารอย่างละเอียดก่อนจะพยักหน้า สีหน้าของกวินเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งเป็นความซีดเผือดราวกับกระดาษ เหงื่อกาฬแตกพลั่กทั่วใบหน้า
“เดี๋ยว… ไม่จริง! ผมไม่เคยเซ็นอะไรแบบนั้น! พิมพ์! นี่เธอหลอกฉันเหรอ?!” กวินตะโกนลั่นศาล พยายามจะพุ่งเข้ามาหาฉัน แต่ถูกเจ้าหน้าที่ศาลกันตัวไว้
ลิซ่าที่นั่งอยู่ข้างๆ เริ่มมีอาการลุกลี้ลุกลน “พี่กวินคะ หมายความว่ายังไงคะ? ที่ว่าเสียทรัพย์สินทั้งหมด… แล้วคอนโดที่พี่ซื้อให้ชื่อฉันล่ะ?”
“คอนโดนั้นซื้อด้วยเงินของบริษัท ซึ่งปัจจุบันถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคุณพิมพ์รตาแต่เพียงผู้เดียวครับ ดังนั้น ทางเราได้ส่งหมายศาลเพื่อยึดคอนโดนั้นคืนแล้วเรียบร้อย คุณลิซ่ามีเวลา 3 วันในการย้ายออกครับ” ทนายกฤษณ์หันไปยิ้มเย็นชาให้ลิซ่า
“กริ๊ดดด! ไม่จริง! กวิน คุณมันไอ้คนไร้น้ำยา! คุณหลอกฉันว่าคุณรวย!” ลิซ่าลุกขึ้นชี้หน้าด่ากวินกลางศาล ธาตุแท้ของผู้หญิงที่หวังแค่เงินเปิดเผยออกมาจนหมดสิ้น
กวินทรุดเข่าลงกับพื้น เขาหันมามองฉันด้วยสายตาอ้อนวอน “พิมพ์… พิมพ์จ๋า พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว เรามาตกลงกันใหม่เถอะนะ เห็นแก่ลูกของเราเถอะ! ลูกกำลังจะเกิดมานะ พิมพ์จะให้พ่อของลูกหมดตัวได้ยังไง!”
ฉันมองดูผู้ชายที่เพิ่งด่าว่าฉันอ้วนและน่าเกลียดเมื่อ 15 นาทีก่อนหน้านี้กำลังคุกเข่าร้องไห้เหมือนสุนัขจนตรอก
“ตอนที่คุณไปนอนกับผู้หญิงคนอื่น คุณเคยเห็นแก่ลูกบ้างไหม กวิน?” ฉันถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “คุณบอกเองนี่… ว่า ‘ต้องออกไปแต่ตัว เพราะทุกอย่างเป็นของฉัน’ ตอนนี้ประโยคนั้นมันกลับไปหาคุณแล้ว โชคดีกับชีวิตยาจกนะ”
V. ชัยชนะของว่าที่คุณแม่
ศาลตัดสินให้ฉันชนะคดีอย่างสมบูรณ์แบบ กวินถูกสูบความมั่งคั่งออกไปจนหมดเกลี้ยง เขาถูกไล่ออกจากตำแหน่งประธานบริษัทที่เขารักนักหนา บัญชีธนาคารทั้งหมดถูกโอนมาเป็นชื่อของฉัน รถสปอร์ตหรูที่เขาขับมาศาลก็ถูกยึดกุญแจไปต่อหน้าต่อตา
ที่หน้าศาล ลิซ่าสบถด่ากวินด้วยถ้อยคำหยาบคายก่อนจะสะบัดบ๊อบเดินทิ้งเขาไปขึ้นแท็กซี่ ทิ้งให้กวินยืนหน้าซีด ตัวสั่น และสิ้นหวังอยู่ริมฟุตบาท ไม่มีเงิน ไม่มีรถ ไม่มีใครหน้าไหนยอมช่วยเหลือเขาอีกต่อไป
ส่วนฉันน่ะหรือ? ฉันก้าวเดินออกมาจากศาลด้วยรอยยิ้มที่สวยงามที่สุดในชีวิต แม้จะอุ้ยอ้ายด้วยหน้าท้องอายุครรภ์ 8 เดือน แต่ฉันก็เดินด้วยความมั่นใจและทรงพลัง ฉันก้าวขึ้นรถโรลส์-รอยซ์ (Rolls-Royce) ที่มีคนขับรถส่วนตัวเปิดประตูรอรับ
ฉันลูบหน้าท้องของตัวเองเบาๆ อย่างทะนุถนอม “เรากำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์แบบแล้วนะลูกรัก… โดยที่ไม่มีขยะมาขวางทางเราอีกต่อไป”
