Author: puluy

เมื่อสามีแอบเปลี่ยนพินัยกรรมและลบชื่อฉันทิ้ง แต่เขาหารู้ไม่ว่านั่นคือจุดจบที่จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล! เสียงกระซิบในความมืดยามตีสอง ความเงียบสงัดของค่ำคืนถูกทำลายลงด้วยเสียงเข็มนาฬิกา ฉันชื่อ “นรินทร์” สะดุ้งตื่นขึ้นมาในเวลา 2:00 น. ด้วยความรู้สึกคอแห้งผาก ฉันเอื้อมมือไปควานหาคนข้างกาย แต่เตียงฝั่งของ “กวิน” สามีที่แต่งงานกันมาสิบปีกลับว่างเปล่า ฉันลุกขึ้นเดินออกจากห้องนอน ตั้งใจจะไปรินน้ำดื่มที่ห้องครัว แต่เมื่อเดินผ่านห้องทำงานของเขา แสงไฟสลัวที่ลอดออกมาใต้บานประตูทำให้ฉันต้องหยุดชะงัก ฉันกำลังจะเคาะประตูเพื่อถามว่าทำไมเขายังไม่นอน แต่แล้วเสียงกระซิบผ่านโทรศัพท์ของเขาก็แว่วเข้าหู… “ไม่ต้องห่วงหรอก นรินทร์ไม่รู้เรื่องอะไรเลย… พินัยกรรมฉบับใหม่เรียบร้อยแล้ว รอแค่หลอกให้เซ็นเอกสารโอนหุ้นพรุ่งนี้ ทุกอย่างก็จะเป็นของเรา… รักนะ มาริสา” หัวใจของฉันหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างกายชาหนึบราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็ง ฉันยืนเอามือปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกไป …

ตื่นมาตอนตีสองเพื่อพบความจริงอันโหดร้าย… Read More

 แต่สิ่งที่เธอทำลับหลังกลับทำให้ผู้ชายไร้หัวใจต้องหลั่งน้ำตา! คฤหาสน์ที่ว่างเปล่าและความหวาดระแวง “เจ้าสัวธนินท์” เป็นมหาเศรษฐีวัยเจ็ดสิบห้าปี ผู้ครอบครองอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน ภายนอกเขาคือชายชราที่ทรงอำนาจและน่าเกรงขาม แต่ภายในคฤหาสน์หลังใหญ่โตมโหฬารนี้ เขากลับเป็นเพียงชายแก่ที่โดดเดี่ยวและอมทุกข์ นับตั้งแต่ภรรยาคู่ชีวิตจากไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน ลูกหลานของเขาก็แวะเวียนมาหาเพียงเพราะหวังผลประโยชน์และมรดก ไม่มีใครใส่ใจสุขภาพของเขาอย่างแท้จริง ความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้เจ้าสัวธนินท์กลายเป็นคนเย็นชา หวาดระแวง และไม่ไว้ใจใคร เขาไล่ผู้ดูแลและพยาบาลส่วนตัวออกไปนับสิบคน ภายในเวลาไม่ถึงปี เพราะคนเหล่านั้นมักจะแอบขโมยของ หรือไม่ก็ละทิ้งหน้าที่เมื่อคิดว่าเขาหลับสนิท จนกระทั่งวันนี้ ทางศูนย์จัดหาผู้ดูแลได้ส่งเด็กสาวคนใหม่มา ชื่อของเธอคือ “ขวัญข้าว” หญิงสาววัยยี่สิบห้าปีจากต่างจังหวัด ที่หน้าตาซื่อสัตย์และดูเรียบง่าย เจ้าสัวธนินท์ตัดสินใจใช้ ‘แผนเดิม’ ที่เขาเคยใช้กำจัดผู้ดูแลจอมปลอมมาแล้วนักต่อนัก นั่นคือการ “แกล้งหลับสนิท” ราวกับคนหมดสติ …

แผนแกล้งหลับของมหาเศรษฐีเฒ่าเพื่อทดสอบผู้ดูแลคนใหม่… Read More

แต่กลับต้องสูญเสียทุกสิ่งเมื่อเธอปรากฏตัวพร้อม ‘ทายาทแฝดสี่’ ที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีตัวตน! บาดแผลในวันวาน ย้อนกลับไปเมื่อแปดปีที่แล้ว “พลอยไพลิน” หญิงสาวผู้เพียบพร้อมด้วยความรักและความภักดี ต้องเผชิญกับวันที่มืดมนที่สุดในชีวิต เมื่อ “กฤต” สามีที่เธอร่วมสร้างครอบครัวมาด้วยกัน ตัดสินใจเก็บกระเป๋าเดินออกจากบ้านไปในวันที่เธอเพิ่งรู้ตัวว่าตั้งครรภ์ได้เพียงสองเดือน “ผมยังอยากมีอิสระ พลอย… เด็กคนนี้จะมาเป็นตัวถ่วงชีวิตและอนาคตของผม ผมกำลังจะก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และ ‘ลิตา’ ก็พร้อมจะให้ในสิ่งที่คุณให้ผมไม่ได้ เราหย่ากันเถอะ” นั่นคือประโยคสุดท้ายที่กฤตทิ้งไว้ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปเพื่อไปแต่งงานใหม่กับลูกสาวมหาเศรษฐี ทิ้งให้พลอยไพลินต้องอุ้มท้องลูกน้อยเผชิญกับความโดดเดี่ยว ความหวาดกลัว และความยากลำบากเพียงลำพัง แปดปีผ่านไป กฤตก้าวขึ้นเป็นผู้บริหารระดับสูงจากการผลักดันของครอบครัวลิตา เขาใช้ชีวิตอย่างหรูหราฟู่ฟ่า อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ และหลงระเริงไปกับเปลือกนอกอันจอมปลอม …

แปดปีที่ทอดทิ้งภรรยาอุ้มท้อง… เขาเชิญเธอมางานเลี้ยงคริสต์มาสเพื่อหวังฉีกหน้า Read More

 คือภรรยาที่มาพร้อมกับแผนบดขยี้ชีวิตผมให้พินาศ! ภาพลวงตาแห่งอำนาจและความเย่อหยิ่ง ผมชื่อ “ภคิน” ตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผมเชื่อมั่นมาเสมอว่าตัวเองคือหมากรุกตัวคิงที่สามารถควบคุมทุกตารางนิ้วบนกระดานชีวิตได้ ผมเป็นผู้บริหารระดับสูงในบริษัทนำเข้าส่งออกยักษ์ใหญ่ มีเงินทอง มีอำนาจ และมีภรรยาที่แสนดีอย่าง “ณิชา” คอยดูแลปรนนิบัติอยู่เบื้องหลังอย่างไม่มีข้อบกพร่อง ณิชาเคยเป็นถึงหัวหน้าพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน (Purser) ของสายการบินแห่งชาติ เธอเป็นผู้หญิงที่สวย สง่างาม และมีอนาคตที่ไกลมาก แต่หลังจากที่เราแต่งงานกันเมื่อห้าปีที่แล้ว ด้วยความเห็นแก่ตัวและอีโก้ของผู้ชาย ผมบังคับให้เธอลาออกมาเป็นแม่บ้าน ผมบอกเธอว่าผู้ชายอย่างผมสามารถเลี้ยงดูเธอได้สบายๆ ไม่จำเป็นต้องให้ภรรยาไปเดินเสิร์ฟน้ำใคร ผมกักขังเธอไว้ในกรงทองแห่งความสะดวกสบาย และคิดอย่างจองหองมาตลอดว่า เธอเป็นแค่ของตายที่ไม่มีวันโบยบินไปไหนได้หากปราศจากเงินและอำนาจของผม คำโกหกที่แสนสมบูรณ์แบบ ความเบื่อหน่ายในชีวิตคู่ที่ราบเรียบ ทำให้ผมเริ่มมองหาความตื่นเต้นนอกบ้าน จนกระทั่งผมได้พบกับ …

เที่ยวบินสู่นรก: เมื่อผมควงเมียน้อยขึ้นเฟิร์สคลาสไปปารีส แต่ต้องช็อกตาตั้งเมื่อแอร์โฮสเตสที่เสิร์ฟแชมเปญ Read More

 แต่การลุกขึ้นสู้และการปรากฏตัวของคุณพ่อในวันรุ่งขึ้น ได้บดขยี้ชีวิตของพวกเขาย่อยยับไม่มีชิ้นดี! ความพยายามหยาดเหงื่อและน้ำตาตลอดห้าปีเต็มของฉันกำลังจะผลิดอกออกผลในวันพรุ่งนี้ ฉันชื่อ “ณัชชา” หญิงสาวผู้มุ่งมั่นจนสามารถคว้าใบปริญญาเอกด้านวิศวกรรมชีวการแพทย์มาได้สำเร็จ แต่แทนที่คืนก่อนวันรับพระราชทานปริญญาบัตรจะเป็นคืนที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและการเฉลิมฉลอง มันกลับกลายเป็นค่ำคืนที่เปิดเผยธาตุแท้ที่เน่าเฟะที่สุดของครอบครัวสามี ฉันแต่งงานกับ “กฤต” มาได้สี่ปี เขาเป็นผู้จัดการระดับกลางในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่มักจะรู้สึกด้อยค่าในตัวเองเสมอเมื่อเห็นฉันประสบความสำเร็จ ส่วนแม่ของเขา “คุณปราณี” เป็นผู้หญิงหัวโบราณที่ยึดติดกับความคิดที่ว่า ภรรยาต้องเป็นเพียงช้างเท้าหลังและทาสรับใช้ในบ้าน พวกเขาเกลียดที่ฉันมีการศึกษาที่สูงกว่า และมักจะหาเรื่องกดขี่ข่มเหงจิตใจฉันสารพัด คืนนั้น ฉันกำลังรีดชุดครุยอย่างทะนุถนอมและจัดเตรียมทรงผมสำหรับวันสำคัญ กฤตเดินถือแก้วเหล้าเข้ามาในห้องนอนด้วยใบหน้าที่แดงก่ำและแววตาเหยียดหยาม “จะตื่นเต้นอะไรนักหนากับไอ้กระดาษเปื้อนหมึกแผ่นเดียวณัชชา?” กฤตแค่นหัวเราะเยาะ “จบด็อกเตอร์แล้วยังไง? สุดท้ายเธอก็ต้องมาคอยซักกางเกงในและทำกับข้าวให้ฉันกินอยู่ดี ผู้หญิงที่เก่งเกินหน้าเกินตาสามี ไม่มีใครเขายกย่องหรอกนะ มีแต่คนเขาสมเพช!” ฉันพยายามสูดลมหายใจลึก ไม่โต้ตอบเพราะไม่อยากให้มีปากเสียงในคืนสำคัญ …

คืนก่อนรับปริญญาเอก สามีเยาะเย้ยและแม่ผัวกลั่นแกล้งตัดผมของฉันพร้อมตอกหน้าว่า “ผู้หญิงที่นี่ไม่ใช่คน”… Read More

 บทสรุปของหญิงใจร้ายคือคุก และรักแท้ที่เกิดจากความเสียสละ! ผมชื่อ “ภควัตร” ผมตัดสินใจเดินทางไปทำงานเป็นวิศวกรคุมแท่นขุดเจาะน้ำมันที่ประเทศซาอุดีอาระเบียด้วยสัญญาจ้างระยะยาว เพื่อหวังจะสร้างฐานะและครอบครัวให้มั่นคง ผมส่งเงินเดือนเกือบทั้งหมดกลับมาให้ “รตี” ภรรยาที่แต่งงานกันมาได้สามปี เพื่อให้เธอใช้จ่ายอย่างสุขสบายและช่วยดูแล “แม่พิมพา” แม่บังเกิดเกล้าที่แก่ชราและสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงของผม ตลอดหลายเดือนที่อยู่ต่างแดน รตีมักจะวิดีโอคอลมาหาผมพร้อมกับรอยยิ้มแสนหวาน เธอบอกเสมอว่าดูแลแม่ของผมเป็นอย่างดี พาไปหาหมอและบำรุงด้วยอาหารชั้นเลิศ ผมหลงเชื่อคำพูดเหล่านั้นและทำงานหนักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย โดยไม่เคยรู้เลยว่าเบื้องหลังรอยยิ้มจอมปลอมนั้นมีความโหดร้ายซ่อนอยู่ จนกระทั่งวันหนึ่ง โปรเจกต์ที่ผมรับผิดชอบเสร็จสิ้นก่อนกำหนด ผมจึงได้รับอนุญาตให้ลางานกลับบ้านได้ล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์ ผมตัดสินใจไม่บอกรตีเพราะอยากจะทำเซอร์ไพรส์ ผมจำได้ดีว่าวันนั้นเป็นช่วงบ่ายที่แดดร้อนจัด ผมไขกุญแจรั้วบ้านอย่างเงียบเชียบพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ หัวใจพองโตด้วยความคิดถึงครอบครัว แต่เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในตัวบ้าน สิ่งที่ผมได้ยินกลับไม่ใช่เสียงหัวเราะต้อนรับอย่างที่วาดฝันไว้ แต่เป็นเสียงด่าทออย่างเกรี้ยวกราด และเสียงไม้เรียวหวดกระทบเนื้อดังสนั่น! “นังแก่หัวดื้อ! …

กลับจากซาอุก่อนกำหนด ช็อกเห็นภรรยาทำร้ายแม่แก่ชราโดยมีสาวใช้เอาตัวบัง… Read More

ตลอดระยะเวลาสองปีที่ฉันก้าวเข้าไปอยู่ในบ้านตระกูล ‘พิพัฒน์พงศ์’ ในฐานะลูกสะใภ้ ฉันต้องทนรองรับอารมณ์และคำดูถูกสารพัด ราวกับว่าฉันไม่ใช่คน ฉันชื่อ “ญาดา” อดีตภรรยาของ “นพดล” ชายหนุ่มที่ฉันเคยคิดว่าเขารักฉันที่ตัวตน ไม่ใช่เงินทอง เพื่อพิสูจน์รักแท้ ฉันจึงเลือกที่จะซ่อนฐานะที่แท้จริงของตัวเอง ปลอมตัวเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ทำงานรับเงินเดือนชนเดือน และก้าวเข้าสู่ครอบครัวของเขาด้วยมือเปล่า แต่ความจริงใจของฉันกลับถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี “คุณหญิงลัดดา” แม่ของนพดล รังเกียจความยากจนจอมปลอมของฉันจนเข้ากระดูกดำ เธอใช้งานฉันเยี่ยงทาส รับใช้คนในบ้านตั้งแต่สางจนดึกดื่น ซ้ำร้าย นพดลยังเห็นดีเห็นงามและแอบไปคบชู้กับลูกสาวนักธุรกิจที่แม่ของเขาหามาประเคนให้ จนในที่สุด ฉันก็ถูกไล่ออกจากบ้านพร้อมกับคำด่าทอว่า “ผู้หญิงชั้นต่ำ” และใบหย่าที่ถูกปาใส่หน้า พวกเขาทิ้งฉันอย่างไม่ไยดี โดยไม่เคยล่วงรู้เลยว่า… …

อดีตแม่ผัวสาดน้ำสกปรกใส่ฉันเพราะรังเกียจความ ‘ยากจน’… แต่เธอหารู้ไม่ว่า ฉันคือมหาเศรษฐีเจ้าของบริษัทที่พวกเธอกำลังก้มหัวทำงานให้! Read More

แต่เมื่อเธอบังคับให้ฉันจ่ายบิลค่าอาหาร 68,000 บาท คำถามเดียวจากผู้จัดการร้านก็บดขยี้ครอบครัวจอมปลอมของเธอจนพินาศ! ความอดทนของมนุษย์เรามีขีดจำกัด และเส้นด้ายแห่งความอดทนของฉันก็ขาดสะบั้นลงอย่างสมบูรณ์แบบ ในคืนงานเลี้ยงฉลองวันเกิดครบรอบหกสิบปีของแม่สามี… คืนที่ฉันได้เรียนรู้อย่างถ่องแท้ว่า การมอบความรักและความจริงใจให้กับคนที่ไม่มีหัวใจ มันก็เหมือนกับการรดน้ำลงบนกองทรายที่แห้งผาก ฉันชื่อ “ณัชชา” ฉันแต่งงานกับ “ปวินท์” มาได้สามปีแล้ว ปวินท์เป็นผู้ชายที่ดูอบอุ่นและแสนดีในวันแรกที่เราคบกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป หลังจากที่เราแต่งงานและย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเขา เขากลับเผยธาตุแท้ของการเป็นลูกแหง่ที่หลับหูหลับตาเชื่อฟังแม่ทุกอย่างโดยไม่เคยปกป้องฉันเลย แม่ของเขา “คุณหญิงสุดารัตน์” เป็นผู้หญิงที่ยึดติดกับเปลือกนอก รักหน้าตาและชอบอวดร่ำอวดรวยในสังคมไฮโซ ทั้งที่ความจริงแล้วธุรกิจกงสีของครอบครัวพวกเขากำลังประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนัก เธอเกลียดฉันเพราะคิดว่าฉันเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาๆ ที่มาจากครอบครัวฐานะปานกลาง ไม่มีชาติตระกูลหรือเส้นสายทางการเมืองมาหนุนหลัง เธอไม่เคยรู้เลยว่า เบื้องหลังความเรียบง่ายและเสื้อผ้าแบรนด์เนมเรียบๆ ที่ฉันใส่นั้น …

แม่ผัวตราหน้าว่าฉัน ‘ไม่ใช่คนในครอบครัว’ และไล่ให้ไปนั่งหน้าห้องครัว… Read More

แต่กลับต้องหน้าแตกและอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เมื่อได้เห็นคฤหาสน์ลับสุดหรูระดับมหาเศรษฐีของตระกูลเธอ! ในโรงเรียนนานาชาติที่เต็มไปด้วยลูกหลานนักธุรกิจและมหาเศรษฐีระดับประเทศ “น้ำฟ้า” เป็นเพียงเด็กนักเรียนหญิงที่ดูธรรมดาจนแทบจะกลืนหายไปกับฝูงชน เธอไม่เคยใช้กระเป๋าแบรนด์เนม ไม่เคยมีรถสปอร์ตหรูมาจอดรับส่ง และมักจะสวมชุดนักเรียนที่สีซีดจางกว่าคนอื่นเสมอ นอกเหนือจากความเงียบขรึมและผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมแล้ว น้ำฟ้าก็ไม่มีอะไรที่ดึงดูดสายตาใครเลย ท่ามกลางสังคมที่วัดคุณค่าของคนจากป้ายราคาบนเสื้อผ้าและยี่ห้อรถยนต์ น้ำฟ้าจึงตกเป็นเป้าหมายของการกลั่นแกล้งและดูถูกเหยียดหยามอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กลุ่มของ “พลอยใส” ลูกสาวเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง คือกลุ่มที่คอยตั้งตนเป็นศาลเตี้ยตัดสินฐานะของคนอื่น พวกเธอสร้างข่าวลืออย่างสนุกปากว่า น้ำฟ้าเป็นเพียงเด็กกำพร้ายากจนที่สอบชิงทุนเข้ามาเรียนได้ และต้องอาศัยอยู่ในศูนย์พักพิงคนไร้บ้านที่ชานเมือง ข่าวลือนี้แพร่กระจายไปทั่วโรงเรียนอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่น้ำฟ้าเดินผ่าน กลุ่มของพลอยใสจะแกล้งบีบจมูก ทำท่าทางรังเกียจ และพูดจาถากถางว่า “ระวังกลิ่นความจนติดเสื้อผ้านะพวกเรา” แต่น้ำฟ้าไม่เคยตอบโต้ เธอเพียงแค่ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก และเดินเลี่ยงออกไปอย่างเงียบสงบเสมอ จนกระทั่งวันหนึ่ง …

เพื่อนร่วมชั้นไฮโซเย้ยหยันคิดว่าเธอเป็นเด็กยากจนที่อาศัยอยู่ในศูนย์พักพิงคนอนาถา… Read More

แต่ 20 นาทีต่อมา สิ่งที่อยู่ใน “จานเงิน” กลับทำให้พวกเขาล้มทั้งยืนและเงียบกริบไปตลอดกาล! ฉันชื่อ “ลินดา” ตลอดระยะเวลาสามปีที่แต่งงานกับ “กวิน” ฉันทำหน้าที่ภรรยาที่แสนดีและลูกสะใภ้ที่ว่านอนสอนง่ายมาโดยตลอด ฉันตื่นตั้งแต่ตีห้าเพื่อทำอาหารเช้า รีดชุดทำงานให้เขา และดูแลปรนนิบัติแม่ของเขาอย่างไม่มีข้อบกพร่อง กวินเป็นหัวหน้าแผนกในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง เขามักจะโอ้อวดเสมอว่าตัวเองเป็นผู้นำครอบครัว เป็นคนหาเงินเลี้ยงดูฉันให้อยู่สุขสบายในคฤหาสน์หลังใหญ่ เขาและแม่มักจะมองว่าฉันเป็นเพียงผู้หญิงหัวอ่อนที่พึ่งพาเขาไปวันๆ แต่สิ่งที่พวกเขาไม่เคยรู้เลยก็คือ คฤหาสน์หลังนี้ รถยุโรปทุกคันที่กวินขับ หรือแม้แต่ตำแหน่งหน้าที่การงานของเขา… ล้วนเป็นสิ่งที่ฉัน “สร้าง” และ “มอบ” ให้เขาทั้งสิ้น เบื้องหลังภาพลักษณ์แม่บ้านธรรมดา ฉันคือประธานกรรมการบริหารของกลุ่มทุนอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศที่กุมชะตาชีวิตบริษัทของเขาอยู่ เย็นวันนั้น …

สามีตวาดด่าที่ฉันทำอาหารเย็นไม่เสร็จ แม่ผัวเยาะเย้ยและบังคับให้ไปต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาเสิร์ฟ… Read More