KAKAUWI KO LANG MULA SA ISANG BUSINESS TRIP, NGUNIT BAGO PA AKO MAKAPASOK NG BAHAY, HINILA AKO NG KAPITBAHAY NAMING SI TITA LUZ UPANG IBUNYAG ANG KATAKSILAN NG AKING ASAWA—AT ANG GINAWA KONG PAGHIHIGANTI AY TULUYANG DUMUROG AT SUMUNOG SA BUHAY NILANG DALAWA!
Ako si Mia. Sa aking edad na dalawampu’t apat, hawak ko na ang isang sikat at matagumpay na imperyo ng fashion and luxury lifestyle sa buong Pilipinas. Madalas akong maging laman ng mga usap-usapan, hindi lamang dahil sa aking yaman at talino, kundi dahil sa aking pisikal na anyo. Biniyayaan ako ng isang pambihira at mala-diyosang kagandahan—mayroon akong perpekto, makinis, at mala-porselanang maputing balat na walang kahit anong mantsa, mahaba at tuwid na itim na buhok na umaalon hanggang sa aking baywang, at isang maamo, inosente, ngunit matapang na mukha.
Dahil sa aking perpektong anyo at tagumpay, inakala ng asawa kong si Leo na madali niya akong mapapaikot at maloloko.
Dalawang taon na kaming kasal ni Leo. Nang makilala ko siya, isa siyang simpleng lalaki na may malaking pangarap. Binigyan ko siya ng posisyon bilang Vice President sa kumpanya ko at ibinigay ko sa kanya ang lahat ng luho ng mundo. Ipinatira ko siya sa aking bilyun-bilyong halaga ng mansyon, at binigyan ng kapangyarihan na gamitin ang mga sasakyan at pera ko. Inakala kong tapat siya. Ngunit isang gabi, nagbago ang lahat.
Ang Nakakapanindig-Balahibong Bulong sa Eskinita
Kakauwi ko lang mula sa isang dalawang linggong business trip sa Paris. Pagod na pagod ako ngunit nasasabik na makita ang aking asawa. Dahil gusto kong surpresahin si Leo, hindi ko ipinaalam ang eksaktong oras ng aking pag-uwi. Nagpababa ako sa aking driver sa labas ng aming exclusive subdivision at naglakad sa tahimik na eskinita patungo sa aming mansyon upang hindi marinig ni Leo ang makina ng sasakyan.
Ngunit nang makarating ako sa dulo ng maliit na eskinita, hindi pa man ako nakakapasok sa aming malaking gate, biglang may isang malamig na kamay na humila sa akin sa isang madilim na sulok.
Napasigaw sana ako, ngunit mabilis na nagpakilala ang boses. Si Tita Luz, ang matagal na naming kapitbahay na isang retiradong guro.
“Sshhh! Mia, hija, huwag kang maingay,” kinakabahang bulong ni Tita Luz. Namumutla siya at palinga-linga sa paligid.
“Tita Luz? Anong ginagawa niyo rito sa labas nang ganitong oras? Anong problema?” nagtataka kong tanong.
Hinawakan nang mahigpit ni Tita Luz ang magkabilang braso ko, tinitigan ang aking maamo at maputing mukha nang may halong matinding awa, at saka bumulong ng mga salitang tila isang patalim na direktang itinarak sa aking dibdib:
«Mia, palagay ko may ibang babae ang asawa mo. Palagi siyang nag-uuwi ng isang batang babae tuwing hatinggabi at umaalis ito tuwing madaling-araw. Palagi akong nagjo-jogging nang maaga kaya nakikita ko sila. Sinasabi ko ito sa’yo para malaman mo at makapag-isip ka nang mabilis bago pa lumala ang lahat.»
Parang tumigil ang pag-ikot ng aking mundo. Ang aking mala-porselanang balat ay nanlamig na parang yelo. Ang asawa ko? May inuuwing ibang babae sa mismong bahay ko habang ako ay nagpapakahirap sa ibang bansa para sa aming kinabukasan?!
Naramdaman ko ang pag-init ng sulok ng aking mga mata, ngunit mabilis ko itong pinigilan. Ang isang bilyonaryang reyna na tulad ko ay hindi iniiyakan ang isang lalaking linta.
Huminga ako nang malalim, inayos ang aking designer coat, at ngumiti nang tipid kay Tita Luz. “Maraming salamat sa impormasyon, Tita. Utang ko sa inyo ang katotohanang ito. Ako na po ang bahala. Umuwi na po kayo at mag-lock ng pinto.”
Ang Lihim na Pagsisiyasat ng Reyna
Pumasok ako sa mansyon na parang walang nangyari. Nadatnan ko si Leo na mahimbing na natutulog sa aming king-sized bed. Nang maramdaman niya ang aking pagdating, mabilis siyang nagising, yumakap sa akin, at hinalikan ang aking pisngi.
“Babe! You’re home early! God, I missed you so much,” malambing niyang sabi, umaarteng parang pinakaperpektong asawa sa mundo.
Pakiramdam ko ay masusuka ako sa amoy ng kanyang kasinungalingan, ngunit binigyan ko siya ng isang matamis at inosenteng ngiti. “I missed you too, babe. Pagod lang ako sa byahe.”
Kinabukasan, habang nasa opisina si Leo, hindi ako nag-aksaya ng oras. Bilang isang dalawampu’t apat na taong gulang na CEO, sanay akong gumalaw nang mabilis at kalkulado. Tinawagan ko ang pinakamagaling na IT at private investigator ng aking kumpanya. Ipinakabit ko ang mga hidden micro-cameras sa bawat sulok ng mansyon—sa sala, sa kusina, at lalong-lalo na sa mismong kwarto namin.
Ipinabukas ko rin ang lahat ng financial records ni Leo. Doon ko natuklasan ang lahat. Ninanakawan niya ako! Ginagamit niya ang joint account namin para bilhan ang babaeng iyon ng mga luxury bags, mamahaling alahas, at palihim silang nag-check-in sa mga 5-star hotels! Ang pangalan ng kanyang kabit ay Stella, isang dalawampung taong gulang na college drop-out at nag-aambisyong maging modelo.
Kung akala ng asawa ko ay napakabobo ko, nagkakamali siya. Sisiguraduhin kong sa oras na ibagsak ko ang aking mga baraha, wala siyang matitirang kahit isang sentimo kundi ang mismong damit na suot niya.
Ang Patibong para sa mga Linta
Pagkalipas ng isang linggo, sinabi ko kay Leo na kailangan kong lumipad patungong Cebu para sa isang tatlong araw na fashion week event.
“Sige, babe. Mag-iingat ka doon ha? Dito lang ako sa bahay, magbabasa ng mga contracts. I love you,” nakangiting paalam niya, pilit na itinatago ang tuwa sa kanyang mga mata dahil sa wakas ay makakasama na naman niya ang kanyang kabit.
Umalis ako dala ang aking maleta. Ngunit hindi ako sumakay sa eroplano. Sa halip, nag-check-in ako sa isang napakamahal at pribadong penthouse suite na limang kanto lamang ang layo mula sa aming mansyon. Binuksan ko ang aking iPad at pinanood ang live feed ng mga hidden cameras.
Eksaktong alas-dose ng hatinggabi. Bumukas ang pinto ng mansyon. Pumasok si Leo, kasama si Stella. Nakasuot ng maikling damit ang babae, tumatawa nang malakas, at walang-hiyang inihagis ang kanyang bag sa aking mamahaling sofa.
“Ang ganda talaga ng bahay natin, babe!” malanding tili ni Stella habang nakapulupot ang mga braso sa leeg ni Leo. “Kailan mo ba hihiwalayan ang pangit at matandang asawa mong ‘yon? Naiiinip na akong maging opisyal na maybahay dito.”
Humalakhak si Leo at hinalikan siya nang malalim. “Malapit na, babe. Pinaplano ko na kung paano ko makukuha ang kalahati ng kumpanya at ang mansyong ito. Kapag nakuha ko na, palalayasin ko na ang babaeng ‘yon at ipapakasal na kita.”
Nanginig ang mga panga ko. Pangit? Matanda? Ako?! Dalawampu’t apat na taong gulang ako at alagang-alaga ang bawat pulgada ng aking maputing balat!
Kinuha ko ang aking telepono at tinawagan ang aking abogado na si Atty. Mendoza, at ang aking head of security na naghihintay sa lobby ng aking hotel.
“Atty. Mendoza, oras na,” malamig kong utos. “Pumasok na tayo at maglinis ng mga basura.”
Ang Walang-Awang Paghaharap
Dakong ala-una ng madaling-araw. Nasa kalagitnaan ng kanilang kalaswaan sina Leo at Stella sa mismong king-sized bed ko nang marinig nila ang mabilis na pagbukas ng pinto ng mansyon.
Dahil inakala nilang mga magnanakaw, nag-panic si Leo at mabilis na nagsuot ng pantalon, habang si Stella ay nagtago sa ilalim ng kumot.
BLAAAAAG!
Malakas na sinipa pabukas ang pinto ng aming master’s bedroom. Bumungad ang anim na malalaking bodyguards na nakasuot ng itim na tactical gear. Pumasok si Atty. Mendoza na may dalang makapal na folder.
At sa huli, dahan-dahan akong naglakad papasok.
Nakasuot ako ng isang napaka-eleganteng silk robe na kulay itim, ang aking mala-diyosang kagandahan at maputing balat ay nagpapamalas ng isang malamig at nakamamatay na awtoridad.
Nang makita ako ni Leo, nalaglag ang kanyang panga. Namutla siya na parang nakakita ng multo at nanginginig ang kanyang mga tuhod.
“M-Mia…?! B-Babe?! A-Anong ginagawa mo rito?! A-Akala ko nasa Cebu ka?!” nauutal at pinagpapawisang tanong ni Leo.
Nanlaki ang mga mata ni Stella, nanginig sa matinding takot habang nakabalot pa rin sa aking mamahaling kumot.
Naglakad ako papalapit sa kama. Isang malamig at mapaklang ngiti ang sumilay sa aking mga labi.
“Bakit, Leo? Disappointed ka ba na umuwi ako nang maaga? Na-interrupt ko ba ang ambisyon ng kabit mo na angkinin ang mansyon ko?”
“M-Mia… mag-eexplain ako… m-mali ang iniisip mo!” pagmamakaawa ni Leo, pilit na lumuluhod sa aking harapan.
PAAAAAK!
Isang ubod-lakas na sampal ang iginawad ko sa kanyang mukha. Napa-atras siya at napahawak sa namumula niyang pisngi.
“Huwag mo akong gawing tanga!” nanggagalaiti kong sigaw. “Nakita ko lahat! Narinig ko lahat sa hidden cameras ko! Gagamitin mo ang pera ko at papalayasin mo ako sa sarili kong bahay?!”
Bumaling ako kay Stella na ngayon ay umiiyak na sa takot. “At ikaw… ikaw pala ang babaeng ilusyonada na gustong maging donya. Ang lakas ng loob mong tawagin akong pangit at matanda? Tumingin ka nga sa salamin! Ang mga damit na suot mo, ang bag mo, ang alahas mo, lahat ng ‘yan pera ko ang pinambili ng lalakeng ‘yan!”
“P-Patawarin niyo po ako… h-hindi ko po alam na may asawa siya… sabi niya hiwalay na kayo!” humahagulgol na palusot ni Stella.
“Sinungaling!” sigaw ko. “Atty. Mendoza, ibigay mo sa kanila ang sorpresa.”
Inabot ng aking abogado ang mga papeles at inihagis ito sa mukha ni Leo.
“As of this afternoon,” malamig na anunsyo ni Atty. Mendoza, “Idineklara nang null and void ang posisyon mo sa kumpanya, Leo. Na-freeze na rin ang lahat ng joint accounts ninyo at binawi ni Madam Mia ang lahat ng perang ninakaw mo. At ito ang draft ng Annulment Papers at kasong Concubinage laban sa inyong dalawa.”
Nanlambot ang buong katawan ni Leo. “Mia! Asawa mo ako! Wala akong pera! Saan ako pupunta?! Parang awa mo na, huwag mo namang gawin sa akin ‘to!”
Tiningnan ko siya nang may matinding pandidiri. “Hindi na kita asawa. Isa ka na lang magnanakaw na nahuli sa akto.”
Humarap ako sa aking mga bodyguards. “Ilabas niyo sila. Ngayon din. Huwag niyong hayaang makapagbihis o makadala ng kahit anong gamit. Pera ko ang bumili ng mga damit na ‘yan. Itapon niyo sila sa labas ng gate.”
“Hindi! Mia, please! Malamig sa labas! Wala kaming sasakyan!” nagwawalang iyak ni Leo habang walang-awang kinakaladkad ng malalaking guwardiya.
Si Stella ay sumisigaw at nagmamakaawa rin habang hinihila siya palabas, suot lamang ang isang manipis na kumot dahil hindi siya pinayagang magdamit. Ang kanyang mga pekeng pangarap ay tuluyang gumuho.
“Leo! Gumawa ka ng paraan! Bakit wala kang pera?! Hayop ka, niloko mo ako!” rinig kong sigaw ni Stella habang pinaghahampas at sinasabunutan ang asawa ko sa mismong kalsada sa labas ng aming gate.
“Tumahimik ka, Stella! Dahil sa’yo, nawalan ako ng bilyonaryang asawa!” bulyaw ni Leo habang nag-aaway sila sa gitna ng malamig at madilim na kalsada.
Tahimik kong pinanood ang pag-aaway nila mula sa malaking bintana ng aking kwarto. Wala akong naramdamang awa, tanging purong tagumpay. Isinara ko ang bintana, kumuha ng isang baso ng pinakamahal kong red wine, at komportableng naupo sa aking malambot na sofa.
Sa edad na dalawampu’t apat, natutunan ko na ang aking mala-diyosang kagandahan at inosenteng mukha ay isang perpektong maskara lamang. Inakala nilang madali nila akong pababagsakin, ngunit hindi nila alam na kinalaban nila ang isang reyna na handang manunog ng buong kaharian para lamang protektahan ang kanyang trono. Nananatili akong nakatayo, maganda, napakayaman, at higit sa lahat… walang-talo.
