เช้าวันรุ่งขึ้นฉันจึงสวมชุดเจ้าสาวเดินเข้าโบสถ์เพื่อฉีกหน้ากากเขาและบดขยี้ชีวิตเขาให้พังพินาศ!
ฉันชื่อ “รินทร์” พรุ่งนี้คือวันสำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน วันที่ฉันจะได้สวมชุดเจ้าสาวและเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับ “ธาม” ผู้ชายที่ฉันรักและฝากฝังอนาคตไว้
แต่คืนก่อนวันแต่งงาน ทุกอย่างกลับพลิกผันเมื่อฉันพบว่าธามไม่ได้อยู่ที่คอนโดเพื่อเตรียมตัวเข้าหออย่างที่เขาบอก ตำแหน่งจากแอปพลิเคชันติดตามโทรศัพท์ที่ฉันเคยผูกไว้ขำๆ กลับแจ้งเตือนว่าเขาอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง
ด้วยความสงสัยและเป็นห่วง ฉันจึงขับรถไปที่โรงพยาบาลกลางดึก เมื่อไปถึงแผนกสูตินรีเวช ภาพที่ปรากฏตรงหน้าผ่านช่องประตูกระจกห้องพักฟื้น ทำให้โลกทั้งใบของฉันพังทลายลงในพริบตา
ธามกำลังนั่งกุมมือผู้หญิงคนหนึ่งที่นอนอยู่บนเตียงคนไข้ ท้องของเธอนูนป่องอย่างเห็นได้ชัดว่ากำลังตั้งครรภ์ได้หลายเดือนแล้ว เขาก้มลงจูบหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน พร้อมกับกระซิบคำพูดที่กรีดลึกลงไปในหัวใจของฉัน
“อดทนหน่อยนะพลอย พรุ่งนี้พอพี่เข้าพิธีแต่งงานกับรินทร์และได้สิทธิ์บริหารบริษัทของครอบครัวเธออย่างสมบูรณ์แล้ว พี่จะรีบฮุบเงินทั้งหมดมาสร้างครอบครัวของเรา พี่รักพลอยกับลูกของเรานะ”
น้ำตาของฉันไหลอาบแก้ม แต่ฉันเอามือปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกไป ฉันไม่พังประตูเข้าไปอาละวาด ฉันไม่ด่าทอ ฉันเพียงแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาบันทึกวิดีโอภาพเหตุการณ์และเสียงสบถรักจอมปลอมนั้นไว้จนจบ
ฉันขับรถกลับบ้านด้วยหัวใจที่ด้านชา ความรักตลอดสี่ปีที่ผ่านมากลายเป็นเพียงภาพลวงตา เขาหลอกใช้ฉันเพื่อฮุบสมบัติของครอบครัว และตั้งใจจะทิ้งฉันไปหาเมียน้อยที่กำลังอุ้มท้องลูกของเขา
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอน ฉันลุกขึ้นมาแต่งหน้าทำผมอย่างประณีตที่สุด ฉันสวมชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่สั่งตัดจากดีไซเนอร์ชื่อดัง มองตัวเองในกระจกด้วยแววตาที่ไม่มีความอ่อนแออีกต่อไป วันนี้ฉันจะเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด และจะเป็นฝันร้ายที่น่ากลัวที่สุดสำหรับธาม
บรรยากาศในโบสถ์คริสต์เก่าแก่เต็มไปด้วยความศักดิ์สิทธิ์และงดงาม แขกเหรื่อระดับวีไอพีนับร้อยคนนั่งรอเป็นสักขีพยาน ดนตรีบรรเลงเพลงแต่งงานอันแสนหวาน ทันทีที่ประตูโบสถ์เปิดออก ฉันก้าวเดินไปตามพรมแดงอย่างสง่างาม ทุกสายตาจับจ้องมาที่ฉันด้วยความชื่นชม
ที่ปลายทางเดิน ธามยืนรออยู่หน้าแท่นพิธีในชุดสูทสีขาวทักซิโด้ เขาส่งยิ้มที่ดูอบอุ่นและเปี่ยมไปด้วยความรักมาให้ฉัน มันเป็นรอยยิ้มที่เขาใช้หลอกลวงฉันมาตลอดสี่ปี แต่คราวนี้มันใช้ไม่ได้ผลอีกแล้ว
เมื่อฉันเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าเขา บาทหลวงก็เริ่มกล่าวคำปฏิญาณตามพิธีการ จนกระทั่งถึงประโยคสำคัญที่ถามว่า “คุณรินทร์ จะรับคุณธามเป็นสามี และจะรักและซื่อสัตย์ต่อเขาในยามสุขและยามทุกข์ตลอดไปหรือไม่?”
โบสถ์ทั้งหลังเงียบสนิท ธามยื่นมือมาเพื่อรอรับแหวนจากฉันพร้อมกับรอยยิ้มมั่นใจ แต่แทนที่ฉันจะตอบรับ ฉันกลับดึงมือกลับและหันหน้าไปทางแขกเหรื่อทั้งหมด
“ฉันไม่รับค่ะ” เสียงของฉันดังกังวานและหนักแน่น
เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วทั้งโบสถ์ ธามหน้าซีดเผือด เขารีบกระซิบถามฉันด้วยความตื่นตระหนก “รินทร์! คุณพูดอะไรออกมา ล้อเล่นใช่ไหม? งานแต่งของเรานะ!”
ฉันยิ้มเย็นชาให้เขา ก่อนจะพยักหน้าให้เลขาของฉันที่ยืนรออยู่ด้านหลังเครื่องฉายโปรเจกเตอร์ ทันใดนั้น จอภาพขนาดใหญ่ที่ตั้งใจจะใช้เปิดวิดีโอพรีเวดดิ้ง ก็ฉายภาพเหตุการณ์ในโรงพยาบาลเมื่อคืนนี้ขึ้นมาแทน!
ภาพของธามที่กำลังกุมมือหญิงตั้งครรภ์ และเสียงของเขาที่วางแผนจะหลอกแต่งงานเพื่อฮุบสมบัติครอบครัวของฉันดังก้องไปทั่วโบสถ์อันเงียบสงัด แขกทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง พ่อแม่ของธามถึงกับเอามือทาบอกด้วยความอับอายสุดขีด
“ร-รินทร์… นี่มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ ฟังผมก่อน!” ธามพยายามจะคว้าแขนฉัน ร่างกายของเขาสั่นเทาไปด้วยความกลัว หน้าถอดสีจนเหมือนคนตาย
ฉันสะบัดแขนออกอย่างแรง “มันชัดเจนพอแล้วธาม! คุณมันก็แค่ผู้ชายเห็นแก่ตัวที่หวังจะใช้ฉันเป็นบันไดเพื่อไปสร้างครอบครัวกับเมียน้อยของคุณ ฉันมาที่นี่วันนี้ ในชุดเจ้าสาวชุดนี้ ก็เพื่อจะฉีกหน้ากากของคุณต่อหน้าผู้คนนับร้อย!”
ฉันถอดแหวนหมั้นเพชรเม็ดโตที่สวมอยู่ออก แล้วปาใส่หน้าอกของเขาอย่างแรงจนมันร่วงลงพื้นเสียงดังกระทบหินอ่อน
“งานแต่งงานนี้ถูกยกเลิก! และเตรียมตัวรับหมายศาลจากทนายของฉันได้เลย เพราะหลักฐานการยักยอกเงินบริษัทที่ฉันให้ฝ่ายบัญชีรวบรวมเมื่อเช้านี้ จะทำให้คุณต้องไปนอนในคุก ไม่ใช่ไปนอนกอดเมียน้อย!”
ฉันหันหลังเดินกลับออกไปตามพรมแดงด้วยท่วงท่าที่สง่างามที่สุดในชีวิต โดยมีเสียงด่าทอจากแขกเหรื่อที่รุมประณามความเลวร้ายของเจ้าบ่าวจอมปลอมดังก้องตามหลังมา
ธามทรุดตัวลงคุกเข่าอยู่หน้าแท่นพิธี เอามือปิดหน้าด้วยความอับอายและสิ้นหวัง โลกทั้งใบที่เขาวางแผนจะกอบโกยพังทลายลงในพริบตา คืนก่อนแต่งงานเขาคิดว่าตัวเองคือผู้ชนะ แต่วันนี้ ชุดเจ้าสาวสีขาวของฉันได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการแก้แค้น ที่บดขยี้ชีวิตของเขาให้ย่อยยับไปตลอดกาล!
