แต่เขาหารู้ไม่ว่า นั่นคือจุดเริ่มต้นของแผนล้างแค้นที่จะบดขยี้ชีวิตเขาให้พินาศ!
1. ลมหายใจที่หวนคืนในความมืด
ความรู้สึกแรกที่ฉันสัมผัสได้คือความเย็นเยียบของเตียงเหล็กและกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ฉันพยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิง เปลือกตาของฉันหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยก้อนตะกั่ว
ฉันชื่อ “รินลดา” ประธานบริหารเครือข่ายธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศ… และตามความเข้าใจของคนภายนอก ตอนนี้ฉันควรจะ “ตาย” ไปแล้ว
เมื่อสองชั่วโมงก่อน ฉันล้มฟุบลงกลางโต๊ะอาหารค่ำหลังจากดื่มชาถ้วยโปรดที่ “กวิน” สามีที่ฉันรักและไว้ใจที่สุดเป็นคนชงให้ ฉันถูกส่งตัวมายังคลินิกส่วนตัวแห่งหนึ่งซึ่งเป็นของเพื่อนสนิทกวิน ร่างกายของฉันชาหนึบ ไร้การตอบสนอง และถูกประกาศว่าหัวใจหยุดเต้น
แต่ในขณะที่ฉันกำลังนอนนิ่งอยู่บนเตียงในห้องปลอดเชื้อที่มืดมิด เสียงกระซิบกระซาบที่คุ้นเคยก็ดังลอดเข้ามาจากช่องประตูที่แง้มอยู่
“คุณกวินคะ… แน่ใจนะคะว่าหล่อนกลืนมันลงไปแล้วจริงๆ? ยานั่นไม่มีทางพลาดใช่ไหม?”
นั่นคือเสียงของ “มาริสา” เลขาส่วนตัวของฉัน ผู้หญิงที่ฉันชุบเลี้ยงและให้ความเมตตามาตลอดสี่ปี น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและตื่นตระหนก
“ใจเย็นๆ สิมาริสา!” เสียงตวาดเบาๆ ของกวินดังขึ้น น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความเศร้าโศกจากการสูญเสียภรรยา มีเพียงความเย่อหยิ่งและละโมบที่ปิดไม่มิด “ฉันเห็นกับตาว่ารินลดาซดชาแก้วนั้นจนหมด ยาพิษนั่นออกฤทธิ์เร็วและไม่มีทางตรวจเจอในเลือด… พรุ่งนี้เช้า ทันทีที่ทนายเปิดพินัยกรรม สมบัติทุกอย่างของนังหน้าโง่นั่นก็จะกลายเป็นของเราแล้ว!”
มาริสาหัวเราะคิกคักคิกคักอย่างพึงพอใจ “ในที่สุดนะคะที่รัก… เราก็ไม่ต้องทนหลบๆ ซ่อนๆ อีกต่อไป ฉันเกลียดที่ต้องคอยก้มหัวเรียกมันว่าท่านประธานจะแย่อยู่แล้ว”
2. แผนการที่ถูกเตรียมไว้
หยดน้ำตาร้อนๆ ไหลซึมออกจากหางตาของฉัน ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นความเจ็บปวดที่ถูกคนที่รักที่สุดหักหลังอย่างเลือดเย็นที่สุด
กวินและมาริสาไม่เคยรู้เลยว่า ฉันระแคะระคายเรื่องความสัมพันธ์สกปรกของพวกเขามาระยะหนึ่งแล้ว และเมื่อสัปดาห์ก่อน ฉันได้พบหลักฐานชิ้นสำคัญว่ากวินแอบสั่งซื้อ “ยาพิษไร้ร่องรอย” จากตลาดมืด เพื่อหวังจะฆาตกรรมฉันและฮุบสมบัติทั้งหมด
แทนที่จะโวยวาย ฉันเลือกที่จะปรึกษากับ “ทนายวิทย์” ทนายความประจำตระกูลและเพื่อนสนิทที่ไว้ใจได้ที่สุด เราซ้อนแผนอย่างแยบยล ฉันแอบสลับยาพิษในขวดของกวินด้วยยาชนิดพิเศษที่แพทย์สั่งจ่าย ยาตัวนี้จะทำให้ร่างกายเข้าสู่สภาวะหลับลึก อัตราการเต้นของหัวใจต่ำจนเครื่องมือแพทย์ทั่วไปจับสัญญาณแทบไม่ได้ คล้ายกับคนตายชั่วขณะ
ฉันขยับนิ้วมือที่เริ่มกลับมามีความรู้สึก ค่อยๆ ล้วงเข้าไปในซับในของชุดคนไข้ที่ถูกตัดเย็บพิเศษ หยิบสมาร์ทโฟนเครื่องเล็กจิ๋วที่ซ่อนเอาไว้ออกมา ภายใต้ผ้าห่มที่คลุมร่าง ฉันพิมพ์ข้อความสั้นๆ ส่งหาทนายวิทย์ในทันที
“แผนการเริ่มต้นขึ้นแล้ว! พวกมันติดกับดัก เตรียมดำเนินการขั้นต่อไปได้เลย”
หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้นเพียงครู่เดียว ทนายวิทย์ตอบกลับมาทันที: “รับทราบครับคุณริน ตำรวจพร้อมแล้ว พรุ่งนี้เช้าเราจะไปปิดบัญชีพวกมัน”
ฉันหลับตาลงอีกครั้ง ปล่อยให้สามีทรยศและเลขาหน้าไหว้หลังหลอกฝันหวานถึงกองเงินกองทองไปก่อน… เพราะพรุ่งนี้ นรกของจริงกำลังจะเปิดต้อนรับพวกมัน!
3. การปรากฏตัวของ ‘คนตาย’
เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในคฤหาสน์ของฉันถูกจัดแต่งด้วยดอกไม้สีขาว กวินสวมชุดสูทสีดำสนิท แสร้งบีบน้ำตาและทำหน้าเศร้าสร้อยต้อนรับญาติพี่น้องและบอร์ดบริหารของบริษัทที่มาร่วมไว้อาลัย มาริสายืนอยู่ข้างๆ คอยซับน้ำตาให้กวินด้วยท่าทีที่ใครเห็นก็ต้องเวทนา
เมื่อถึงเวลาสิบโมงเช้า ทนายวิทย์ก็เดินก้าวเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับแฟ้มเอกสาร กวินรีบปรี่เข้าไปหาทันที แววตาของเขาซ่อนความโลภเอาไว้ไม่มิด
“ทนายวิทย์ครับ… รินลดาจากไปกะทันหันมาก แต่ผมจำได้ว่าเธอเคยทำพินัยกรรมเอาไว้ เพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย ผมว่าเราควรเปิดพินัยกรรมกันเลยดีไหมครับ” กวินพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นจอมปลอม
ทนายวิทย์พยักหน้าช้าๆ เขาวางแฟ้มลงบนโต๊ะกลางห้องโถง แขกทุกคนต่างเงียบกริบเพื่อรอฟัง
“พินัยกรรมฉบับนี้ ระบุไว้อย่างชัดเจนครับว่า หากคุณรินลดาเสียชีวิต ทรัพย์สินทั้งหมด หุ้นของบริษัท และคฤหาสน์หลังนี้ จะถูกส่งมอบให้แก่…” ทนายวิทย์ลากเสียงยาว กวินและมาริสากลั้นหายใจ ลุ้นจนตัวสั่น
“จะถูกส่งมอบให้แก่… มูลนิธิเพื่อสตรีและเด็กกำพร้าทั้งหมดครับ โดยนายกวิน จะไม่ได้รับสมบัติแม้แต่บาทเดียว”
“อะไรนะ!!” กวินและมาริสาประสานเสียงกันลั่น กวินตบโต๊ะดังปัง “เป็นไปไม่ได้! รินลดาบอกผมเสมอว่าผมคือผู้สืบทอด นี่คุณปลอมแปลงเอกสารใช่ไหมทนาย!”
“ทนายวิทย์ไม่ได้ปลอมแปลงเอกสารหรอกค่ะกวิน…”
เสียงเรียบเยียบและเย็นชาดังก้องมาจากประตูทางเข้าห้องโถง เสียงที่ทำให้กวินและมาริสาสะดุ้งสุดตัวราวกับถูกผีหลอก!
บานประตูเปิดกว้างออก ฉันก้าวเดินเข้ามาในคฤหาสน์ของตัวเองด้วยชุดสูทสีแดงเพลิงสุดสง่า ใบหน้าแต่งแต้มอย่างสมบูรณ์แบบ ไร้ซึ่งร่องรอยของคนป่วยหรือคนตาย โดยมีเจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบหลายนายเดินขนาบข้างเข้ามาด้วย
“ร-รินลดา!! เป็นไปไม่ได้! คุณ… คุณตายไปแล้วนี่! หมอที่คลินิกยืนยันแล้ว!” กวินหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ขาของเขาอ่อนแรงจนทรุดลงไปนั่งกับพื้น มาริสากรีดร้องและถอยกรูไปหลบหลังโซฟา
“ฉันอุตส่าห์ตายไปทั้งที… แต่กลับได้ยินพวกคุณสองคนยืนฉลองกันอยู่หน้าห้องดับจิต มันน่าสมเพชจนฉันต้องฟื้นขึ้นมาดูหน้าพวกคุณไงคะ” ฉันเดินเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้ากวิน มองลงมาด้วยสายตาที่รังเกียจที่สุด
“ท-ทำไม… คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไง…” กวินละล่ำละลัก
ฉันหยิบขวดยาพิษของจริงที่ฉันแอบเก็บไว้ ส่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ “ฉันรู้มานานแล้วว่าคุณวางแผนจะฆ่าฉัน ฉันจึงสลับยาและร่วมมือกับทนายวิทย์เพื่อหาหลักฐานมัดตัวคุณไงล่ะกวิน เมื่อคืนนี้ ตำรวจได้บุกเข้าไปค้นคลินิกเถื่อนของเพื่อนคุณ และพบหลักฐานการสั่งซื้อยาพิษ รวมถึงบันทึกการสนทนาทั้งหมดที่คุณจ้างให้เพื่อนคุณปลอมแปลงใบมรณบัตรด้วย!”
4. จุดจบที่คู่ควร
ตำรวจก้าวเข้ามาพร้อมกับกุญแจมือ “นายกวิน และ นางสาวมาริสา พวกคุณถูกจับกุมในข้อหาร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และพยายามฉ้อโกงทรัพย์สิน”
กวินร้องไห้โฮ เขาพยายามจะคลานเข้ามาเกาะขาฉัน “ริน! ผมขอโทษ! ผมถูกมาริสามันเป่าหู ผมไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าคุณจริงๆ ให้อภัยผมเถอะนะ เราเป็นผัวเมียกันนะริน!”
มาริสาที่ถูกตำรวจรวบตัวก็แผดเสียงด่าทอกวิน “ไอ้ผู้ชายเห็นแก่ตัว! แกเป็นคนคิดแผนนี้เองทั้งหมดแล้วจะมาโยนความผิดให้ฉันได้ยังไง! นังริน แกมันปีศาจ แกหลอกพวกเรา!”
ฉันก้มลงมองกวินเป็นครั้งสุดท้ายด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา “ความสัมพันธ์ของเรามันตายไปพร้อมกับรินลดาคนโง่ที่ยอมดื่มยาพิษแก้วนั้นของคุณแล้วค่ะ… หวังว่าคุณกับเลขาของคุณ จะมีความสุขกับการเสวยสมบัติในคุกไปตลอดชีวิตนะคะ”
ฉันหันหลังเดินกลับออกมา ปล่อยให้เสียงร้องไห้คร่ำครวญและเสียงด่าทอกันเองของคนทรยศทั้งสอง ค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับการถูกลากตัวขึ้นรถตำรวจ
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาในคฤหาสน์ อากาศช่างบริสุทธิ์และสดชื่นกว่าที่เคย ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยิ้มให้กับอิสรภาพและชีวิตใหม่ที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้น… ชีวิตที่ปราศจากเหลือบไร และพร้อมจะก้าวเดินต่อไปด้วยความแข็งแกร่งและเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!
