แต่เมื่อเจ้าสาวของเขาเห็นหน้าเดทของฉัน ใบหน้าของเธอกลับซีดเผือดเหมือนเห็นผี และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความพินาศของพวกมัน!
I. คำเชิญที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยัน
หลังจากที่เราหย่าร้างกันได้ไม่ถึงปี กวิน อดีตสามีของฉันที่เคยทอดทิ้งฉันไปในวันที่เขาเริ่มตั้งตัวได้ ก็กำลังจะจัดงานแต่งงานใหม่อย่างยิ่งใหญ่กับ ณิชา ผู้หญิงคนใหม่ที่เขาอ้างว่าเป็น “รักแท้” และคู่ควรกับฐานะของเขาในปัจจุบัน
หนึ่งสัปดาห์ก่อนงานแต่งงาน ฉันได้รับซองการ์ดแต่งงานสีทองหรูหรา พร้อมข้อความเยาะเย้ยจากกวินทางโทรศัพท์:
“รดา… ผมอยากให้คุณมาร่วมงานแต่งงานของผมนะ อยากให้คุณมาเห็นความสำเร็จและความสุขของผม แต่อย่าพาใครมาด้วยล่ะ มาคนเดียวเถอะ เพราะผมรู้ว่าหลังจากหย่าจากผมไป คุณคงไม่มีปัญญาหาใครที่ดีกว่าผมได้อีกแล้ว”
ฉันกำโทรศัพท์แน่นด้วยความโกรธ เขารู้ดีว่าฉันเป็นคนรักศักดิ์ศรี และเขาตั้งใจเชิญฉันไปเพื่อลากฉันไปประจานต่อหน้าเพื่อนฝูง เพื่อให้ทุกคนหัวเราะเยาะที่ฉันต้องกลายเป็นยัยเพิ้งไร้คู่และโดนทิ้งอย่างโดดเดี่ยว แต่กวินคิดผิด… ฉันไม่ใช่รดาคนเดิมที่จะยอมให้เขาเหยียบย่ำอีกต่อไป
II. แผนการตอกกลับและเดทรับจ้างสุดพรีเมียม
ฉันตัดสินใจติดต่อเอเจนซี่จัดหาคู่ระดับ VIP และยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อจ้าง “นักแสดงเดท” มาร่วมงานแต่งงานนี้ เงื่อนไขของฉันคือต้องเป็นผู้ชายที่ดูดี หล่อเหลา มีภูมิฐาน และสามารถทำให้กวินดูเหมือนคนรับใช้เมื่อยืนเทียบกัน
ในวันงาน ชายหนุ่มที่ทางเอเจนซี่ส่งมาชื่อ ภาคิน วินาทีแรกที่ฉันเห็นเขา ฉันถึงกับตกตะลึง ภาคินหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เขาสวมชุดสูทสากลสั่งตัดราคาแพงระยับ ท่าทางของเขาสุภาพ สง่างาม และมีออร่าของมหาเศรษฐีอย่างเป็นธรรมชาติจนฉันยังแอบหวั่นไหว
“ยินดีที่ได้ร่วมงานครับคุณรดา คืนนี้ผมจะทำหน้าที่เป็นคู่หมั้นที่เพียบพร้อมที่สุดของคุณเอง” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มเสน่ห์พร้อมรอยยิ้มที่มั่นใจ
เราสองคนเดินควงแขนกันเข้าสู่งานแต่งงานที่จัดขึ้นในโรงแรมระดับ 6 ดาวของเมือง ทันทีที่ก้าวเข้าไป สายตาของแขกทั้งงานต่างจับจ้องมาที่เราสองคน โดยเฉพาะภาคินที่โดดเด่นจนทุกคนในงานต่างกระซิบกระซาบว่าเขาคือมหาเศรษฐีจากตระกูลไหน
III. สายตาที่เย้ยหยันของอดีตสามี
เมื่อกวินเห็นฉันเดินควงคู่มากับผู้ชายที่หล่อและดูรวยกว่าเขาหลายเท่า ใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวด้วยความอิจฉาและเสียหน้าทันที เขาเดินตรงดิ่งมาหาเราพร้อมแก้วแชมเปญในมือ พยายามทำเสียงข่ม
“อ๋อ… รดา นึกว่าจะใจเสาะไม่กล้ามาซะแล้ว” กวินพูดพลางมองภาคินด้วยสายตาจับผิด “แล้วนี่ไปลากใครมาล่ะ? ไปจ้างพวกนายแบบตกอับหรือพวกโฮสต์แถวไหนมาหลอกคนในงานหรือเปล่า? รู้ไหมว่างานนี้มีแต่คนระดับสูง สูทที่ใส่นี่ของปลอมเช่ามาล่ะสิ?”
ภาคินไม่ได้โกรธ เขายิ้มมุมปากอย่างผู้ดีและกำลังจะอ้าปากพูด แต่ในวินาทีนั้นเอง เสียงรองเท้าส้นสูงก็ดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของเจ้าสาว
“กวินคะ มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า…” ณิชา ในชุดเจ้าสาวแสนสวยเดินเข้ามา แต่ทันทีที่สายตาของเธอเหลือบไปเห็นใบหน้าของภาคินที่ยืนอยู่ข้างฉัน เสียงของเธอก็ขาดหายไปในลำคอ
IV. ใบหน้าที่ซีดเผือดของเจ้าสาว
ใบหน้าของณิชาที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงและรอยยิ้มของผู้ชนะ กลับกลายเป็นสีขาวซีดราวกับกระดาษ มือที่ถือช่อดอกไม้สั่นเทาจนดอกไม้เกือบร่วงลงพื้น ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวขั้นสุด ยิ่งกว่าเห็นผีในเวลากลางวัน
“ค… คุณภาคิน?!” ณิชาอุทานออกมาด้วยเสียงที่สั่นเครือ ร่างกายของเธอแทบจะทรุดลงตรงนั้น
กวินหันไปมองเจ้าสาวของตัวเองด้วยความมึนงง “ณิชา… คุณรู้จักไอ้หมอนี่ด้วยเหรอ? มันก็แค่นักแสดงเดทที่รดาจ้างมาไม่ใช่หรือไง?”
“หุบปากนะกวิน!” ณิชาตวาดใส่กวินเสียงหลงด้วยความกลัว จนแขกในงานเริ่มหันมามอง
ภาคินมองณิชาด้วยสายตาที่เย็นชาและเหยียดหยาม ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทรงพลัง “ไม่ได้เจอกันนานนะณิชา ไม่นึกเลยว่าผู้หญิงที่เคยถูกฉันไล่ออกจากบริษัทข้อหาโกงเงินและพยายามยั่วยวนฉันเพื่อไต่เต้า จะมาแต่งงานกับพนักงานระดับล่างของบริษัทในเครือของฉัน”
คำพูดของภาคินทำให้กวินถึงกับสมองตื้อ “บ… บริษัทในเครือเหรอ? คุณหมายความว่ายังไง?”
อดีตหัวหน้าของกวินที่มาร่วมงานแต่งงานเดินรีบวิ่งเข้ามาในวงทันที เมื่อเห็นภาคิน เขาก็ก้มหัวคำนับอย่างนอบน้อม “ท่านประธานสูงสุด! ไม่ทราบว่าท่านจะมาร่วมงานนี้ด้วยครับ ทำไมไม่บอกผมล่วงหน้า!”
V. บทเรียนราคาแพงและความพินาศ
ความจริงอันน่าตกใจถูกเปิดเผยในวินาทีนั้น ภาคินไม่ใช่นักแสดงเดทธรรมดาๆ แต่เขาคือ ท่านประธานภาคิน มหาเศรษฐีลึกลับที่เป็นเจ้าของอาณาจักรตระกูลดัง และเป็นเจ้าของโรงแรม 6 ดาวแห่งนี้ รวมถึงเป็นบิ๊กบอสใหญ่ของบริษัทที่กวินทำงานอยู่! เหตุผลที่เขาไปอยู่ในเอเจนซี่จัดหาคู่ เพราะเขาต้องการประชดครอบครัวที่บังคับให้ดูตัว และบังเอิญได้รับงานของฉันพอดี
กวินเข่าอ่อนจนแทบยืนไม่อยู่ เมื่อรู้ว่าผู้ชายที่เขาเพิ่งดูถูกว่าเป็น “ของปลอมเช่ามา” คือคนที่สามารถชี้ชะตาชีวิตและหน้าที่การงานของเขาได้ในพริบตา
“คุณกวิน” ภาคินพูดเสียงเรียบแต่เฉียบขาด “นอกจากคุณจะไม่มีมารยาทและดูถูกผู้หญิงที่ดีอย่างคุณรดาแล้ว ผมเพิ่งได้รับรายงานการตรวจสอบภายในว่าคุณมีส่วนรู้เห็นกับการยักยอกเงินที่ณิชาเคยทำไว้… พรุ่งนี้เตรียมรับหมายศาล และผมขอไล่คุณออกจากงานตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป”
“ไม่นะคุณภาคิน! ผมขอโทษ! ผมไม่รู้จริง ๆ !” กวินร้องไห้โฮ คุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี ท่ามกลางแขกเหรื่อทั้งงานที่พากันนินทาและหัวเราะเยาะ
ณิชาเองก็ร้องไห้จนหน้าตาเลอะเทอะ งานแต่งงานที่เธอหวังจะอวดความร่ำรวยและฐานะทางสังคม กลายเป็นงานศพสำหรับอนาคตของเธอและกวิน ทั้งคู่ทะเลาะกันลั่นงานและด่าทอกันเองอย่างน่าเวทนา
ฉันหันไปมองอดีตสามีที่เคยคิดว่าตัวเองอยู่เหนือกว่าฉัน ตอนนี้เขาไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่หน้าตาในสังคม… ฉันควงแขนภาคินและเดินหันหลังออกจากงานแต่งงานนั้นด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะที่แท้จริง บาดแผลในใจของฉันได้รับการเยียวยาด้วยความสะใจ และคืนนี้… คือคืนที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิต!
